Işığından (Eflin)

Işığından.
Işığından gözlerim yanacak, hiç
ışığa çıkmadım ben fakat
demek ki ölümüm bundan olacak.
Kapkaranlığım, dilersen bir kibrit yak;
senin ışığın fazla, daha azıyla yanaş.
Ya da git, sen de kork sen de bırak.
—————-
Işığında gerçeğim ortaya çıkacak:
Soluk bir gölge ve konuşmaya aç bir dudak.
Sesimi duyacaksın, görüşün kararacak;
hiç işittin mi korkuyu, işittiğin an tüm bildiklerin yetersiz kalacak.
Kapa kulaklarını eğer korkarsan,
çek git eğer kıyamazsan.
Işığa aç olan ben olabilirim
fakat gitmezsen sen olursun kibritin ucunda yanan
karanlığa bulandığından.
————
Işığından gözlerim yanacak, hiç ışığa çıkmadım ben fakat
belli ki varlığım kollarında son bulacak.
Karanlığım zaman zaman kendini taşıyamaz,
tutunmam gerekir, en azından biraz.
Yanık izleri bırakacaksın üzerimde, bir hediye tenime ilk defa alınan
çünkü ben ışığı hiç görmedim ve razıyım ölümüm gelecekse bile ondan.
Fakat sen dayanabilecek misin karanlıkta çırpınmadan,
bir çakmak bulup da beni tamamen yakmadan ?
Büyük müsün sen benim karanlığımdan ?