Bir Yudum Hüzün (Şiir) – Ayten Hazırcı

BİR YUDUM HÜZÜN

Her yudumda kaybederken seni

Şişenin sonunda aradım oysa ki

Kahverengi gözlerin toprak olunca üzerime

O zaman fark ettim kaybettiğimi

Koskoca dünyada bir ben karanlıktayım

Gölgem dahi değmedi üzerine

Kış akşamları şafak yerler estiğinde

Ancak o zaman aydınlatır kar taneleri

Soğuk iliklerimize işlediğinde

Toprak değdiğinde bedenime

Çığlıklar derinliğe gömüldüğünde

Ancak o zaman aydınlatır kar taneleri

Bir denizin kenarında yürüyorum

Dalgalar kıyıya vuruyor,

Ayaklarımı ıslatıyordu

Kim bilir kimlerin acısı,

Dalgalar halinde ıslatıyor ayaklarımı

Karanlığa mahkum edilmiş geceden

Güneşin doğuşunu beklemek gibi

İmkansızı ümit etmek

AYTEN HAZIRCI